Bashkëtingëlloret e zëshme në fund dhe në trup të fjalës
nga Albaniada

Nga Fjalori i gjuhes Shqipe - Albaniada

BASHKËTINGËLLORET E ZËSHME NË FUND E NË TRUP TË FJALËS

Bashkëtingëlloret e zëshme b, d, dh, g, gj, v, x, xh, z, zh shkruhen si të tilla, ashtu siç shqiptohen kur janë përpara një zanoreje, edhe kur gjenden në fund të fjalës ose në trup të saj përpara një bashkëtingëIloreje të shurdhët a përpara bashkëtingëllores n:

elb (elbi), gjemb (gjembi), u kalb (u kalba), korb (korbi),

lab (labi), rob (robi); invalid (invalidi), fund (fundi),

kënd (këndi), hibrid (hibridi), mund (mundi), qind (qindi),

standard (standardi), shkund (shkunda), vend (vendi);

bredh (bredhi), dredh (drodha), gardh, (gardhi), lidh (lidhëm),

livadh (livadhi), ndodh (ndodhet), ndrydh (ndrydhet), zbardh (zbardha);

breg (bregu), burg (burgu), djeg (djegim), larg (i largët), lëng (lëngu),

i lig (i ligu), prag (pragu), shteg (shtegu), varg (vargu), zog (zogu);

mos e digj (digje), ligj (Iigji), u përgjigj (u përgjigjën), qengj (qengji) ;

hov (hovi), borxh (borxhi), tunxh (tunxhi), xhuxh (xhuxhi) ; bixhoz (bixhozi),

brez (brezi), çamçakëz (çamçakëzi), dorëz (dorëza), filiz (filizi), gaz (gazi),

hauz (hauzi), ndez (ndeza), njerëz (njerëzit), oriz (orizi),

pullaz (pullazi), rrogoz (rrogozi); garazh (garazhi), shantazh (shantazhi) etj. ;

humbte, humbka, humbsha, humbni, i elbtë, labçe; mundte, mundka, mundsha, mundni, i, mundshëm,

vendqëndrim, vendstrehim, vendtakim; i bredhtë. mblidhte, mbledhka, mbledhsha, mblidhni;

lagte, lagka, lagsha, lagni; digjte, digjni; hovte, hovka, hovtë, hovni, i hovshëm;

ndizte, ndezsha, ndizni etj.

S h ë n i m 1. Emrat këndes (këndesi), mes (mesi), mëngjes (mëngjesi) shkruhen me -s fundore; po kështu edhe formimet prej tyre si mesatar, mëngjesore etj.

S h ë n i m 2. Shkruhen me -s ndajfoljet e formuara me prapashtesën -as: baras, barkas, befas, djathtas, fshehtas, fytas, haptas, këmbadoras, krahas, majtas, rishtas.

(por s kthehet në z tek: barazi, barkazi, fshehtazi, haptazi,, rishtazi, etj.).